فــرافکنــــی

یکی از مشکلات موجود در جامعه ما ، فرافکنی است. افراد سعی می کنند مشکلات و موضوعات را در همه سطوح از فردی و خانوادگی تا اجتماعی و سیاسی فقط به چیزی خارج از خودشون مرتبط کنند و اصلا خود را به عنوان کسی که در رابطه با آن شرایط و یا مشکل مسوول است نگاه نمی کنند برای همین همیشه در حال سرزنش کردن دیگران هستند بدون اینکه قدم درستی در جهت حل مشکل بردارند و گاهی حتی راه حل هایی که به خیال خود انتخاب می کنند با توجه به این فرافکنی راه بردن به ترکستان است و حتی افزودن مشکلات . افسوس اینکه این رفتار در قشر تحصیل کرده و بی سواد ، به اصطلاح روشنفکر و عامی و …تقریبا عمومیت دارد.
چندی قبل با پدر و مادر یک کودک که دچار یک بیماری با تظاهرات پوستی بود گفتگو می کردم و به ایشان گفتم که بچه شما دچار اضطراب شدید است و این بیماری ثانویه به این اضطراب شدید است.پدر و مادر هر دو دارای تحصیلات عالیه و از سرآمدان رشته خود بودند. مادر سریع و به تفصیل در مورد سیستم آموزشی غلط ، رفتارهای نامناسب و بیمارگونه بچه های مدرسه و معلمان که متاسفانه به نُرم اجتماعی تبدیل شده است سخن گفت و پدر هم اشاره کرد که به خاطر برخی رفتارهای عجیب در فامیل و دوستان ، روابط خود را به حداقل رسانده اند تا کمترین تنش را داشته باشند.
طرز حرف زدن هر دو با تنش خیلی زیاد همراه بود و عجیب اینکه هیچ یک اشاره ای به استرسهای ناشی از رفتار خود خانواده بر روی بچه نکرد .
بهشون گفتم فکر میکنم شما قدری دچار فرافکنی شده اید .
آنچه که گفتید در مورد رفتار های بعضا نامناسب در مدرسه ، درست است ولی این یک موضوع نسبتا همگانی است و کودک کم کم خودش اگر پشتیبانی خانواده را داشته باشد می داند چگونه با اینگونه شرایط کنار بیاید و آنها نمی توانند این درجه از تنش را ایجاد کنند.بهتر است قدری سر به گریبان خود فرو برید و یک کم رفتار خود را بررسی کنید و منظورم از نگاه کردن به رفتار خود ، دقیقا رفتار شخص خودتان است و نه اینکه هر کدام باز هم فقط رفتارهای همسر را مورد انتقاد و موشکافی قرار دهد ، بلکه سعی کنید رفتار شخص خودتان را به عنوان یک شخص ثالث نگاه کنید و مورد بررسی قرار دهید و اشتباهات خود را ببینید . شما در مورد اشتباهات دیگران کار چندانی نمی توانید بکنید اما در مورد رفتارهای خود مسوول دقیقا شخص خود شما هستید و آنچه که بیشتر از هر چیز باعث اضطراب در بچه شما شده است اول از همه رفتار تنش زای خود شما بوده و بعد هم چون با فرافکنی سعی کرده اید که مشکل را فقط به چیزهای خارجی مربوط کنید ، مشکلات اجتماعی را از آنچه که بوده اند برای خود و کودک خود بزرگتر کرده اید و در واقع باعث تنش بیشتر از حد عادی برای کودک در آنگونه روابط هم شده اید و از طرف دیگر احتمالا به خاطر غرور و خود محوری ، روابط فامیلی را هم که می توانسته یک منبع برای شادی و تفریح و محبت کودک باشد ، محدود کرده اید و بنابراین با راه حلهای اشتباهی که برگزیده اید در واقع تنش باز هم بیشتری به کودک خود وارد کرده اید چرا که از اول با فرافکنی اشتباه را درست تشخیص نداده اید.

Advertisements

7 پاسخ to “فــرافکنــــی”

  1. fabian Says:

    فرافكنى غالبا در چهار چوب مكانيسم هاى دفاعى و به گونه ناخود آگاه انجام ميشه.از اونجايى كه ناخود آگاه فرد در صورت قبول واقعيت از تعادل خودساخته خارج ميشه قبولاندن واقعيت به فرد گاه ناممكن است (حتا اگر به ظاهر قبول كند).
    جداى حوزه فردى در عرصه واكنشهاى اجتماعى ( كه گمان كنم منظورت در لينك است) هم به اين گونه است!
    غم انگيزه وقتى كه مثلا جامعه اى ديكتاتور پرور تمام بدبختى هاش رو در ديكتاتور و آمالش رو در سرنگونى او ميبينه ( توجه و تمركز بر ضعفهاى خودش رو نمى پذيره) و سر انجام جاى ديكتاتورها رو باهم عوض ميكنه!!

  2. MELODY Says:

    فابین :
    بسیار تحلیل مختصر و جالب توجهی کردی.

  3. human being Says:

    عالی !عالی!

    اما خیلی وقتها محدود کردن روابط یک راه حل منطقی است… و گسترش آن در محیط های کم تنش تر… این را خیلی از رفتار شناسان هم توصیه می کنند… باید توانایی انطباق را افزایش داد اما وقتی شرایط آن محیط نامتعادل است،و حتی گاه بیمار گونه… فقط به تنش بیشتر ختم می شود… همان طور که گفتید دیگران را نمی شود عوض کرد … اما روش و رفتار خود را می شود عوض کرد… نمونه اش را من داشتم… دخترم از رفتار یکی از همکلاسی هایش که رقابت ناسالمی با او داشت و همیشه در حال مقایسه کردن بود، ناراحت بود… من در مورد تفاوت آدم ها برایش توضیح می دادم… و اینکه خیلی مسایل را نباید ادامه داد… اما فقط وقتی دوستی اش را با او محدود کرد و دوستان دیگری را انتخاب کرد… آرامش بیشتری بدست آورد… یا وقتی که روابط فامیلی که همانطور که اشاره کردید در بسیاری از موارد سرشار از فرافکنی است و همه با نقد و بررسی شما یا فرزندتان می خواهند خودشان را فراموش کنند … می توان با محدود کردن آن وگسترش روابط احتماعی در حیطه ای دیگر… تنش را مقداری کم کرد… و شادی و آرامش بیشتری برای خود و فرزند خود فراهم کرد… این می شود احترام به خود… و آدم تا به خودش احترام نگذارد، کسی به او احترام نمی گذارد…
    🙂

    باشید همیشه

    • roadrunnermd Says:

      هیومن بینگ نازنین ، مرسی از لطف و توجه ات. همانطور که در بالا هم اشاره کردم مشکلات بیرونی که وجود دارند موضوع این نوشتار این است که اکثر انسانها نقش خود را فراموش می کنند و سعی می کنند همه مشکلات را به عوامل دیگر ربط دهند که همانطور که دوست عزیز فابی هم اشاره کرد غالبا این گونه افراد طبق یک مکانیسم دفاعی پذیرش این موضوع برایشان غیرممکن است. پاینده و شادمان باشید

  4. ایران مهر Says:

    سلام بر رودرانر گرامی
    دکتر جان بسیار مطلب خواندنی و کامنت های جالب و مفیدی بود.دست شما درد نکنه.
    شاد و پیروز باشی
    ارادت

  5. محسن صابری Says:

    یک هوشدار بسیار مهم
    ———————-

    یا باید فاتحه این خیزش طلائی را که جهانی را تکان داد خواند و یا باید بهر قیمتی خودمان را در چهارشنبه سوری نشان بدهیم. و در سطح بسیار گسترده و پر جنجالی.
    22 بهمن با آنکه در سطح تهران حضوری ملموس داشتیم، ولی دستگاه های تبلیغاتی رژیم با یاری گرفتن از در آب نمک خوابانده های خود برای روز مبادا » که 22 بهمن باشد » بیشتر در راه کوچک کردن ما ناله هائی به نفع رژیم سر دادند و ماسک از چهره بر داشتند و می بینیم که حالا موذیانه ساکت شده اند و حالت باز گشت از به حاک سپردن خیزش پر توان ما را، به خود گرفته اند.
    اگر نجنبیم بدانید که دیگر نه از تاک چیزی خواهد ماند و نه از تاک نشان.
    کجا هستند رهبران سبز، کجا هستند منتشر کنندگان روزنامه پی دی افی سبز که چند روز یکبار شماره جدید بیرون می دادند، کجا هستند آن همه سایت هائی که هر روز قوه محرکه ما بودند. ما باید خود جوش، خودمان طوفانی ترین چهار شنبه سوری را که تعمدن دارند به آن بی توجهی می کنند راه اندازی کنیم. یکبار دیگر حضور بسیار گسترده ما دنیا را که داشت تمام توجهش را به اهمیت خیزش سبز ما معطوف می کرد نشان بدهیم که، تا به آزادی نرسیم دست بر دار نیستیم.
    حکومتی که از لحاظ اقتصادی درب و داغون است به یک تکان بند است. فریب خط و نشان و تهدید های کشور های دیگر در مورد کارهای اتمی رژیم را نخوریم، چون اگر به واقع از این موضوع بیم داشتند تا حالا صد بار آنها را سر نگون کرده بودند. تحریم و جنگ و این خزعبلات برای مصرف فریب مردم است. ما باید پر توان و یکچارچه آخرین تو سری را به این خانه ای که از پای بست ویران است وارد کنیم، و برای تولدی دیگر با همه نیرو چهار شنبه سوری تهران را به آتش بکشیم
    سکوت رهبران سبز وسکوت روزنامه سبز سکوت برنامه سازان تلویزون های برون مرزی همه در راستای حفظ رژیم است. این نیروی ماست که این معادلات را بر هم می زند.
    به پاس این همه همرزمی که به خاک و خون غلطیدند کوتاه نیائیم ما قرار نبود با خون آن ها معامله کنیم .
    وعده ما در با شکوه ترین چهار شنبه سال

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: